Ο άμπαλος ψυχολόγος…    

31/05/2010 | 16:11

Μοιραστείτε το:

Ο Βινσέντε Φεόλα βρισκόταν στη ρεσεψιόν του ξενοδοχείου και περίμενε να μαζευτούν οι παίκτες και να πουν στο πούλμαν που θα τους πήγαινε στο Ούλεβι του Γκέτεμποργκ. Ηταν 15 Ιουνίου 1958 και η Βραζιλία θα έδινε το τρίτο και τελευταίο της ματς στον όμιλο με αντίπαλο την ΕΣΣΔ, ένα ματς καθοριστικό, καθώς αν έχανε κινδύνευε σοβαρά να αποκλειστεί. «Τι λες να κάνω;» ρώτησε τον Ζοάο Καρβαλιάες, τον… ψυχολόγο που ακολουθούσε την εθνική Βραζιλίας. «Σιόρ, μην τους χρησιμοποιήσεις. Ο ένας είναι τόσο μικρός, σχεδόν βρέφος. Ο άλλος είναι τόσο χαζός που αν τον βάλεις στην ομάδα θα είναι καταστροφή»…

Ευτυχώς για το παγκόσμιο ποδόσφαιρο και τη Βραζιλία, ο Φεόλα έγραψε τις απόψεις του ψυχολόγου εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Το 17χρονο «βρέφος» Πελέ και ο «χαζός» Γκαρίντσα (περί αυτών επρόκειτο…) έπαιξαν για πρώτη φορά μαζί σ’ εκείνο το ματς της Βραζιλίας με την ΕΣΣΔ. Και άλλαξαν το ρου του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Οσες φορές βρέθηκαν στην ίδια ενδεκάδα η σελεσάο δεν έχασε. Αυτοί οι δύο ήταν τα κομμάτια που έλειπαν για να χρίσουν τη Βραζιλία παγκόσμια πρωταθλήτρια. Πρώτη φορά (και μοναδική ως τώρα) που μία ομάδα παίρνει τίτλο σε διαφορετική ήπειρο.

Ο Πελέ πέτυχε το μοναδικό γκολ της Βραζιλίας στο ματς με την Ουαλία, χατ-τρικ στον ημιτελικό με τη Γαλλία και δύο γκολ στον τελικό με τη Σουηδία, εκ των οποίων ένα από τα ωραιότερα που έχουν μπει σε αγώνα παγκοσμίου κυπέλλου, πέρασε με γκελ τη μπάλα πάνω από τον Γκούσταφσον και πριν αυτή σκάσει στο έδαφος εκτέλεσε τον γκολκίπερ. Μοντέρνο ποδόσφαιρο, μη συγκρίσιμο με οτιδήποτε άλλο έβλεπαν ως τότε οι θεατές.

Η Σουηδία έφτασε στον τελικό, αν και παρέβη τις αρχές της. Στην εθνική κλήθηκαν για πρώτη φορά παίκτες που είχαν κλείσει το μάτι σε επαγγελματικά συμβόλαια κι έπαιζαν στην Ιταλία. Ο Γκρεν, ο Νόρντιν, ο Λίντχολμ, παίκτες παγκόσμιας κλάσης τότε, ήταν αρκετοί για να φτάσουν να διεκδικήσουν το τρόπαιο, αλλά στο τέλος φάνηκε και η περασμένη ηλικία τους.

Στο συγκεκριμένο μουντιάλ θεσπίστηκε και το απόλυτο ρεκόρ των γκολ σε τελική φάση. Ο Γάλλος Ζιστ Φοντέν πέτυχε 13 γκολ σε έξι αγώνες, αλλά κανείς δεν υποστηρίζει ότι οδήγησε την ομάδα του στην 3η θέση, παρά τον εντυπωσιακό αριθμό που κανένας δεν έχει καταφέρει έκτοτε έστω και να πλησιάσει. Ο Ραϊμόν Κοπά, γιος ενός Πολωνού μετανάστη στα ορυχεία, που το πραγματικό του όνομα ήταν Κοπαζέφσκι, ήταν ο φυσικός ηγέτης και ο… σερβιτόρος στα περισσότερα γκολ του Φοντέν. Τότε δεν μετρούσαν οι ασίστ, για να αναδειχτούν και άλλες αξίες…

Οι Δυτικογερμανοί, βασιζόμενοι ακόμα στο 38χρονο πια Φριτς Βάλτερ, αυτή τη φορά έφτασαν μέχρι την τετράδα και δεν είχαν απάντηση στους Σουηδούς στον ημιτελικό. Οι Αργεντίνοι είχαν πολλά όνειρα, άλλωστε ήταν κάτοχοι του κόπα Αμέρικα του 1957, όμως στο χρόνο που μεσολάβησε έχασαν το επιθετικό τους τρίο Σίβορι – Μάσιο - Αντζελίλο, που μετακόμισαν στην Ιταλία, πήραν την ιταλική υπηκοόοτητα και έπαιξαν στη σκουάντρα ατζούρα… Η ήττα τους με 6-1 από την Τσεχοσλοβακία του Μάζοπουστ θεωρείται από πολλούς το πιο εντυπωσιακό (σε έκταση σκορ) αποτέλεσμα στην ιστορία των παγκοσμίων κυπέλλων.

Αυτό ήταν το μοναδικό παγκόσμιο κύπελλο όπου έδωσαν το «παρών» όλες οι ομάδες που αποτελούν τη Μεγάλη Βρετανία (Αγγλία, Σκωτία, Ουαλία, Βόρεια Ιρλανδία). Παρεμπιπτόντως, την καλύτερη εμφάνιση την έκαναν οι δύο τελευταίες, που θεωρούνται και οι πιο αδύναμες….

ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ: 56

ΤΕΛΙΚΗ ΦΑΣΗ: 16

ΓΗΠΕΔΑ: 12 (σε 12 πόλεις)

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ: 35

ΓΚΟΛ (Μ.Ο): 126 (3,6)

ΘΕΑΤΕΣ (Μ.Ο.): 919.580 (26.274)

ΤΕΛΙΚΟΣ: Βραζιλία-Σουηδία 5-2

ΠΡΩΤΟΣ ΣΚΟΡΕΡ: Ζιστ Φοντέν (Γαλλία) 13 γκολ