Σουτ στα Περατα

Τα δέκα δεκάρια…

03/06/2010 | 10:02

Μοιραστείτε το:

Τότε την αποκάλεσαν καλύτερη ομάδα όλων των εποχών. Σήμερα υπάρχουν ακόμα κάποιοι που ψάχνουν αμφιβολίες. Καλύτερη ομάδα με τερματοφύλακα κάποιον που ακόμα και μια… καρέκλα μπροστά στο τέρμα θα τα κατάφερνε καλύτερα; Με αμυντικούς που δεν έκαναν τάκλιν; Με σέντερ μπακ έναν τύπο που έκανε ντρίμπλες; Με τρεχαλατζή χαφ (υποτίθεται…) κάποιον που κάπνιζε το λιγότερο δύο πακέτα τσιγάρα την ημέρα; Με τον Πελέ να απαιτεί σεβασμό στο τελευταίο του μουντιάλ και να βλέπει τους διαιτητές να του σφυρίζουν τόσα φάουλ, όσα δεν είχε πάρει στα υπόλοιπα τρία;

Κι όμως. Η Βραζιλία του ανύπαρκτου Φελίξ, του ντριμπλέρ Κλοντοάλντο και του θεριακλή Ζέρσον πρόσφερε στιγμές ποδοσφαιρικής μαγείας στο Μεξικό το 1970. Κυρίως διότι εκτός από την ταχύτατη σκέψη του Ζέρσον υπήρχε ο Πελέ, ο Τοστάο, ο Ζαϊρζίνιο, ο Ριβελίνο. Ο χαρακτηρισμός «ομάδα με τα δέκα δεκάρια» της πάει καλύτερα. Αλλωστε όλοι οι παίκτες της, ακόμα και οι μπακ, στη μετέπειτα καριέρα τους. Κατέκτησαν το παγκόσμιο κύπελλο ενώ δέχτηκαν τουλάχιστον ένα γκολ στα πέντε από τα έξι ματς τους, όμως πάντα έβαζαν περισσότερα. Ηταν ο καταλυτικός παράγοντας σ’ ένα παγκόσμιο κύπελλο που έγινε υπό τις αντιξοότερες των συνθηκών για τους παίκτες: Υψόμετρο, τρομερή ζέστη και υγρασία και ματς μέσα στο καταμεσήμερο, ώστε να προβάλλονται ζωντανά σε «λογική» ώρα για τους – διαρκώς αυξανόμενους τότε – Ευρωπαίους τηλεθεατές.

Και τα 19 γκολ της Βραζιλίας ήταν ξεχωριστά. Διαμάντια, είτε προέρχονταν από προσωπικές ενέργειες, είτε από ομαδικές. Και στην Ιστορία έμειναν και γκολ που… δεν μπήκαν ποτέ! Η προσπάθεια του Πελέ να σκοράρει από τη σέντρα με τη Τσεχοσλοβακία, η εκπληκτική προσποίηση του Πελέ στον γκολκίπερ Μαζούρκεβιτς της Ουρουγουάης στον ημιτελικό, όπου τον απέφυγε χωρίς καν να ακουμπήσει τη μπάλα, αλλά το γυριστό του πλασέ έφυγε άουτ. Και κυρίως, την καρφωτή κεφαλιά του Πελέ στο παιχνίδι με την Αγγλία, που ανάγκασε τον Αγγλο γκολκίπερ Γκόρντον Μπανκς να κάνει την πιο διάσημη απόκρουση όλων των παγκοσμίων κυπέλλων. Μέχρι την… επόμενη, φυσικά.

Η σελεσάο «καπέλωσε» το παγκόσμιο κύπελλο, όμως δεν έπαιξε μόνη της. Για την ακρίβεια, το καλύτερο παιχνίδι όλων των εποχών σε τελική φάση (όπως ψηφίστηκε επισήμως από τη ΦΙΦΑ) ήταν ο ημιτελικός Ιταλίας-Δυτικής Γερμανίας, ένα ματς με φοβερό σασπένς που κρίθηκε υπέρ των ατζούρι στην παράταση με 4-3. Οι κόουτς των δύο ομάδων είχαν ευχάριστους πονοκεφάλους, πώς θα χωρέσουν τόσες πολλές βεντέτες. Ο Τζιάνι Ριβέρα για την Ιταλία ξεκινούσε από τον πάγκο. Για τη Γερμανία ο Ζέελερ υποχώρησε στα χαφ για να ανοίξει χώρο στον χοντρούλη Γκερντ Μίλερ, ο οποίος «δικαίωσε» την επιλογή του Χέλμουτ Σεν με δέκα γκολ σε έξι ματς, την τρίτη καλύτερη «επίδοση» πρώτου σκόρερ σε τελική φάση.

Η παγκόσμια πρωταθλήτρια Αγγλία δεν τα πήγε άσχημα, στον προημιτελικό προηγήθηκε 2-0 των Δυτικογερμανών, όμως ισοφαρίστηκε λίγο πριν το τέλος και λύγισε στην παράταση. Η Ουρουγουάη του «στην μπάντα, στην μπάντα» Λοσάντα έφτασε μέχρι την τετράδα, μάλιστα στην αρχή λαχτάρησε και τη Βραζιλία στον ημιτελικό. Για πρώτη φορά έκαναν την εμφάνισή τους το Μαρόκο (ως εκπρόσωπος της Αφρικής, στάθηκε αξιοπρεπέστατα), το Ισραήλ (πριν μετακομίσει στην Ευρώπη) και το Ελ Σαλβαδόρ, που πήρε την πρόκριση μετά από μπαράζ με την Ονδούρα, τα οποία προκάλεσαν μέχρι και πόλεμο μεταξύ των δύο κρατών, που έμεινε στην Ιστορία ως «Πόλεμος της Μπάλας»…

ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ: 68
ΤΕΛΙΚΗ ΦΑΣΗ: 16
ΓΗΠΕΔΑ: 5 (σε 5 πόλεις)
ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ: 32
ΓΚΟΛ (Μ.Ο.) : 95 (2,97)
ΘΕΑΤΕΣ (Μ.Ο): 1.603.975 (50.124)
ΤΕΛΙΚΟΣ: Βραζιλία-Ιταλία 4-1
ΠΡΩΤΟΣ ΣΚΟΡΕΡ: Γκερντ Μίλερ (Δ.Γερμανία) 10 γκολ