Σουτ στα Περατα

Η ανταρσία του τίτλου…

04/06/2010 | 14:26

Μοιραστείτε το:

«Ράινερ, ετοιμάσου. Παίζεις βασικός σήμερα. Κι εσύ Ντίτερ. Ούλι, κάποια στιγμή στο δεύτερο ημίχρονο θα σε χρειαστούμε». Κλασικές οδηγίες προπονητή πριν από ένα ματς, μόνο που αυτές οι λέξεις δεν βγήκαν από το στόμα του προπονητή. Η πιο διάσημη «ανταρσία» κατά του κόουτς έγινε λίγο πριν ξεκινήσει το ματς Δυτικής Γερμανίας-Γιουγκοσλαβίας στις 26 Ιουνίου 1974, το εναρκτήριο ματς της δεύτερης φάσης. Οι βεντέτες της ομάδας, καθοδηγούμενοι από τον Φραντς Μπεκενμπάουερ, αμφισβήτησαν ανοιχτά τις επιλογές του Χέλμουτ Σεν και πρόβαλαν βέτο να περάσουν τους δικούς τους (Μπόνοφ, Χέρτσογκ, Χένες) και να αφήσουν τον Γκίντερ Νέτσερ εκτός ομάδας.

Τι έγινε ακριβώς; Κανείς δεν έχει πει με λεπτομέρειες. Αλλοι υποστηρίζουν ότι ο Μπεκενμπάουερ στάθηκε στο κέντρο των αποδυτηρίων και ανακοίνωσε τη σύνθεση. Αλλοι ότι ο κάιζερ Φραντς και άλλοι έπιασαν τον Σεν από το ξενοδοχείο και συζήτησαν μαζί του. Κανείς, βέβαια, δεν αρνείται ότι υπήρξε παρέμβαση. Και η Ιστορία γράφει ότι μετά από αυτή την παρέμβαση η Δυτική Γερμανία στέφθηκε πρωταθλήτρια κόσμου μέσα στο σπίτι της…

Είχε προηγηθεί μία πρώτη φάση γεμάτη προβλήματα. Οπου οι Δυτικογερμανοί σφυρίχθηκαν στο αχαμνό 1-0 επί της Χιλής, έδειξαν να βαριούνται στο 3-0 επί της Αυστραλίας και πλήγωσαν όλους τους συμπατριώτες τους με την ήττα 1-0 από τα… άσπονδα αδέλφια τους, τους Ανατολικογερμανούς. Ασχετα αν λέγεται ότι τα πάντσερ έχασαν επίτηδες, ώστε να έχουν πιο βατούς αντιπάλους στο δεύτερο γύρο. Από την παρέμβαση και μετά νίκησαν διαδοχικά Γιουγκοσλαβία, Σουηδία, Πολωνία και την Ολλανδία στον τελικό.
Οι οράνιε έμειναν με τα φιλικά χτυπήματα στην πλάτη. Εκαναν ένα εξαιρετικό τουρνουά, ως τον τελικό πέτυχαν 14 γκολ και δέχτηκαν μόνο ένα, μ’ αυτό το σύστημα που ονομάστηκε Τοτάλ Φουτμπόλ, ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο, όπου οι αμυντικοί έβγαιναν μπροστά και οι επιθετικοί μάρκαραν, τόσο συνηθισμένο σήμερα… Ξεκίνησαν ονειρικά τον τελικό, με γκολ-πέναλτι στο δεύτερο λεπτό κι ενώ οι Γερμανοί δεν είχαν αγγίξει καν τη μπάλα (!), όμως εκεί η Ιστορία γράφει ότι διαφώνησαν. Οι μισοί ήθελαν να συνεχίσουν την επίθεση και οι άλλοι να οργανωθούν στην άμυνα. Πριν το ημίχρονο ήταν πίσω με 2-1, που έμελλε να είναι και το τελικό σκορ.

Τρίτη αναδείχτηκε η Πολωνία, που παρουσίασε έναν εξαιρετικό Λάτο (αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ του τουρνουά με επτά γκολ) και μια πολύ καλή φουρνιά που τον πλαισίωνε, με καλύτερους τους Τσάρμαχ, Γκαντόχα, Ντέινα και τον γκολκίπερ Τομαζέφσκι, τον μόνο μέχρι τώρα που έχει αποκρούσει δύο πέναλτι στην ίδια διοργάνωση. Τέταρτη η Βραζιλία με την πιο αμυντικογενή ομάδα όλων των εποχών, για πρώτη φορά έκλεισε διοργάνωση με λιγότερα από ένα γκολ ανά ματς (6 γκολ σε 7 αγώνες). Σε τέσσερα ματς δεν σημείωσε ούτε ένα τέρμα. Παρ’ όλα αυτά η φανέλα της ήταν πάντα ασήκωτη.

Οι Ανατολικογερμανοί έμειναν με τη νίκη επί των «καπιταλιστών» Δυτικών. Στεγνοί και τίποτε άλλο. Αρκετές ομάδες που αναμενόταν να πρωταγωνιστήσουν (Γιουγκοσλαβία, Ιταλία, Αργεντινή) κινήθηκαν σε ρηχά νερά. Η Σουηδία ήταν η ευχάριστη έκπληξη με καλές εμφανίσεις. Η Αϊτή και το Ζαϊρ έδωσαν εξωτικό χρώμα στο τουρνουά. Η Αϊτή, τότε υπό το στυγνό δικτατορικό καθεστώς του Ντυβαλιέ, είχε περάσει με το έτσι θέλω (στον τελικό πρόκρισης με το Τρίνινταντ ο «μιλημένος» διαιτητής είχε ακυρώσει τέσσερα γκολ των αντιπάλων!) και το Ζαϊρ ήταν η πρώτη ομάδα της μαύρης Αφρικής που προκρίθηκε, ωστόσο έφαγε εννέα από τη Γιουγκοσλαβία. Σ’ αυτό το ματς πέτυχε χατ-τρικ ο Ντούσαν Μπάγεβιτς.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ: 90
ΤΕΛΙΚΗ ΦΑΣΗ: 16
ΓΗΠΕΔΑ: 9 (σε 9 πόλεις)
ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ: 38
ΓΚΟΛ (Μ.Ο.) : 97 (2,55)
ΘΕΑΤΕΣ (Μ.Ο): 1.774.022 (46.685)
ΤΕΛΙΚΟΣ: Δ.Γερμανία-Ολλανδία 2-1
ΠΡΩΤΟΣ ΣΚΟΡΕΡ: Γκρεγκόρ Λάτο (Πολωνία) 7 γκολ