Σουτ στα Περατα

Ο Θεός έχει χέρια και πόδια…

07/06/2010 | 13:13

Μοιραστείτε το:

Οι Βρετανοί είναι γνωστοί για το πικρό τους χιούμορ, το οποίο φημίζονται ότι δεν χάνουν σε καμία στιγμή, ακόμα και στην πιο δύσκολη. Στις 23 Ιουνίου 1986, μία ημέρα μετά την πικρή ήττα της Αγγλίας από την Αργεντινή στα προημιτελικά του μεξικάνικου μουντιάλ, η εφημερίδα Sun κυκλοφόρησε με βασικό τίτλο: «Ο Θεός έχει χέρια και πόδια»… Οι Αγγλοι τα’ χαν νιώσει στο πετσί τους περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον.

Πρώτα ήταν εκείνη η απεγνωσμένη κεφαλιά, σ’ ένα τσαφ του Στηβ Χοτζ, που προσπάθησε να διώξει τη μπάλα κι αυτή πήρε μια περίεργη τροχιά, κατευθύνθηκε προς τα πίσω, προς τον Σίλτον. Ο βετεράνος γκολκίπερ σήκωσε τη γροθιά τους για να αποκρούσει, αλλά δεν ήταν ο μόνος… Ο κοντορεβυθούλης Μαραντόνα είδε ότι δεν προλάβαινε, χτύπησε τη μπάλα με τη δική του γροθιά και την έστειλε στα δίχτυα, τη στιγμή που όλοι οι Αγγλοι είχαν μείνει αποσβολωμένοι μπροστά στην απάθεια του Τυνήσιου διαιτητή Μπενασέρ, ο οποίος κατακύρωσε το γκολ. «Ηταν λίγο Μαραντόνα και λίγο το… χέρι του Θεού», ήταν η ιστορική δήλωση του Μαραντόνα μετά το ματς.

Μόλις τέσσερα λεπτά αργότερα, ο Μαραντόνα μας έδειξε ότι έχει και θεϊκά… πόδια. Με το ωραιότερο γκολ που έχει μπει ποτέ σε τελική φάση μουντιάλ, ένα σλάλομ που ξεκίνησε κάτω από το κέντρο του γηπέδου και ξεπέρασε τα εμπόδια έξι παικτών πριν η μπάλα καταλήξει στα δίχτυα. Το πρωτοσέλιδο ήταν όντως ακριβές…

Ποτέ άλλοτε ένα μουντιάλ δεν «καπελώθηκε» τόσο από την παρουσία ενός μόνο παίκτη. Ο Μαραντόνα πήρε την Αργεντινή από το χεράκι και την οδήγησε στο αγαλματάκι για δεύτερη φορά στην ιστορία της. Μόνο ο Βαλντάνο και ο Μπουρουσάγκα ξεχώριζαν από τους συμπαίκτες του. Οι υπόλοιποι, ένα σωρό αφοσιωμένοι ρολίστες, χωρίς ηγέτη θα είχαν αποκλειστεί από τον πρώτο γύρο. Κι όμως… Ο Μαραντόνα πέτυχε συνολικά πέντε γκολ, το ένα καλύτερο από το άλλο, κι έδωσε την τελική πάσα στον Μπουρουσάγκα που έγραψε το τελικό 3-2 στον τελικό με τη Δυτική Γερμανία.

Τα πάντσερ έδειξαν ότι διαθέτουν ψυχή, αν μη τι άλλο. Δύο φορές γύρισαν ματς στον όμιλο (με Ουρουγουάη και Σκωτία), έχασαν καθαρά από τη Δανία, κέρδισαν στο 89 το Μαρόκο, στα πέναλτι το Μεξικό, όμως καθάρισαν τους πρωταθλητές Ευρώπης Γάλλους στον ημιτελικό και στον τελικό επέστρεψαν από 2-0 σε 2-2 πριν δεχτούν τη χαριστική βολή στο τέλος. Ο μύθος των αλύγιστων Γερμανών δεν ήταν μύθος τελικά… Και χωρίς σπουδαία μπάλα.

Οι Γάλλοι είχαν πολύ μεγαλύτερη φινέτσα, απέκλεισαν στα πέναλτι τη Βραζιλία στα προημιτελικά κι έδειχναν έτοιμοι, αλλά η σπουδαιότερη μεσαία γραμμή της ιστορίας τους (Πλατινί, Ζιρές, Φερναντέζ, Τιγκανά) βρήκε τη μέρα του ημιτελικού να έχει κακή απόδοση. Το Βέλγιο του Κέλεμανς και του εκπληκτικού γκολκίπερ Πφαφ έφτασε στην τετράδα, όμως χρειάστηκε γερή διαιτητική εύνοια για να αποκλείσει τη Σοβιετική Ενωση με 4-3, με δύο από τα γκολ του να είναι καταφανέστατα οφσάιντ.
Οι Αγγλοι αποκλείστηκαν από το χέρι του Θεού, στο πρώτο τους ματς έχασαν από την Ποτογαλία, αλλά βελτιώνονταν σε όλα τα υπόλοιπα και παρουσίασαν τον πρώτο σκόρερ του τουρνουά, τον Γκάρι Λίνεκερ, που πέτυχε τα έξι από τα επτά τους γκολ στη διοργάνωση. Το Μαρόκο έγινε η πρώτη αφρικανική ομάδα που τερμάτιζε πρώτη σε όμιλο, αν είχαν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στον εαυτό τους θα πήγαιναν μακρύτερα…

Το Μεξικό επιλέχθηκε για δεύτερη φορά μέσα σε 16 χρόνια να φιλοξενήσει τελική φάση κυρίως ως λύση ανάγκης. Η Κολομβία, που είχε επιλεγεί αρχικά, δήλωσε μόλις τέσσερα χρόνια πριν ότι δεν μπορούσε να τη διοργανώσει λόγω φοβερών οικονομικών προβλημάτων και εμφύλιων συγκρούσεων στο βορρά. Ενδιαφέρον εκδήλωσαν οι ΗΠΑ και ο Καναδάς, αλλά η ΦΙΦΑ αποφάσισε να πάει στα σίγουρα.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ: 110
ΤΕΛΙΚΗ ΦΑΣΗ: 24
ΓΗΠΕΔΑ: 12 (σε 9 πόλεις)
ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ: 52
ΓΚΟΛ (Μ.Ο.) : 132 (2,54)
ΘΕΑΤΕΣ (Μ.Ο): 2.393.331 (46.026)
ΤΕΛΙΚΟΣ: Αργεντινή-Δ.Γερμανία 3-2
ΠΡΩΤΟΣ ΣΚΟΡΕΡ: Γκάρι Λίνεκερ (Αγγλία) 6 γκολ