Arpagas
Λύση η κλήρωση…
Εχει ξεκινήσει ήδη το διάβασμα για αύριο. Πολλοί αγώνες, κάποιοι χωρίς ενδιαφέρον, κάποιοι «πρόωροι τελικοί», κάποια φιλικά τα οποία μπαίνω στη διαδικασία της αναζήτησης (ευτυχώς, πάντως, που δεν αφορούν την Αφρική. Εκεί για να βρεις αξιόπιστες ειδήσεις χρειάζεται να ψάχνεις στις άγονες γραμμές…).
Με το στοίχημα στο μπάσκετ δεν ασχολούμαι. Αφ’ ενός επειδή υπάρχει ο Inspector που το καλύπτει το πράγμα στην εντέλεια, αφ’ ετέρου διότι νομίζω ότι το μπάσκετ θέλει μεγάλη και προσεκτική παρακολούθηση για να μπεις στη διαδικασία των χάντικαπ, αφού εκεί παίζεται το παιχνίδι…
Μία κουβέντα
μόνο για την εθνική: Η διαδικασία «επιλογής αντιπάλου» μπορεί να είναι ανήθικη, πονηρή, κατάπτυστη, επώδυνη. Αλλά και συνάμα μπορεί να είναι μαγκιά, εξυπνάδα, ρεαλισμός, οξυδέρκεια. Εξαρτάται από το αποτέλεσμα. Ολοι αυτοί που τώρα παίζουν τους τιμητές των πάντων θα είχαν γυρίσει ανάποδα το δίσκο αν η εθνική νικούσε την Ισπανία και «απέφευγε τους Αμερικάνους», μια που αυτό ήταν το ζητούμενο.
Κι επειδή σε κάθε διοργάνωση θα τίθενται τέτοια διλήμματα, καλό θα είναι η ΦΙΜΠΑ να δώσει η ίδια τέλος σ’ αυτή τη βλακεία. Είναι απλό. Οι ομάδες να παίζουν τους ομίλους τους, να κατατάσσονται, και τη νεκρή μέρα που μεσολαβεί από πρώτη σε δεύτερη φάση να γίνεται κλήρωση. Με την λογική που επικρατεί ήδη (1ος με 4ο, 2ος με 3ο κοκ) και καθορισμός των ζευγαριών μέχρι το τέλος. Εκεί δεν έχει… βολικές ήττες και αλλαγές στην κατάταξη. Οποιος χάνει πάει σπιτάκι του. Μόνο έτσι θα γλυτώσουμε απ’ αυτή την κουβέντα…
