Arpagas
Νόμιζα ότι δεν θα το δω...
Με το τούρκικο ποδόσφαιρο άρχισα να ασχολούμαι στοιχηματικά το 1999. Από το 2001 το παρακολουθώ πολύ στενά, στην αρχή λόγω της ειδησεογραφικής κάλυψης (στο Betonet) και μετά επειδή ένιωσα ότι το πρωτάθλημα μου πήγαινε. Οταν εξοικειώνεσαι με κάτι, και μάλιστα στο στοίχημα όπου δεν παίζεις για πλάκα, αλλά τα λεφτά σου, νιώθεις πιο άνετα.
Το 1999, που λέτε, τα πράγματα ήταν απλά: Κάθε αγωνιστική κατέβαζες άσους ή διπλά Φενέρ, Μπεσίκτας, Γαλατά και προσπαθούσες να κολλήσεις ένα τέταρτο, για να φτιάξεις την τετραδούλα και να πας ταμείο. Από τις 34 αγωνιστικές που έχει το πρωτάθλημα τις μισές και βάλε κερδίζανε και οι τρεις, μάλιστα επειδή πηγαίνανε σε κάτι κακοτράχαλα Ντιγιάρμπακιρ και Ρίζε και Ελαζίγ και Μάλατια τις δίνανε 1,90 και 2,00. Τα πράγματα αλλάξανε, βέβαια, μπήκε το στοίχημα χοντρά στην Τουρκία και οι μεγάλοι δεν κερδίζουνε όπως πριν.
Από αυτό, όμως, μέχρι του να δίνονται αουτσάιντερ πάει πολύ.
Αν ζούσε ο Παρασκευάς, ή αν παρακολουθεί τώρα από καμιά άλλη διάσταση, απ’ αυτές που του άρεσε να ψάχνει, του λέω «μάστορα δεν μπορώ να κάνω αλλιώς». Του το’ χα πει αρκετές φορές στα τρία χρόνια που συνεργαστήκαμε, όταν γούσταρε να παίξει κανένα μεσημεριανό πριν την Αγγλία ή τις Κυριακές που το έπαιζε άνετος. Θυμάμαι μια φορά ένα ματς Αδανασπορ-Γκεντσλέρ, που είχα πει No Bet, με παίρνει τηλέφωνο και μου λέει με τη χαρακτηριστική βραχνή φωνή του: «Τούρκε μου, αυτό είναι διπλό μέχρι το Ερζερούμ κι ακόμα παραπέρα»! Τον αμφισβήτησα, όμως… Τελικό σκορ 2-7! Είδα κι έπαθα από το πείραγμά του, πάντα καλοπροαίρετο βέβαια. Αλλες φορές, βέβαια, έβγαινα εγώ σωστός, και το αποκούμπι μου ήταν οι νίκες φανέλας, όπως τις λέω. Μεγαλωμένος αυτός σε αγγλική στοιχηματική κουλτούρα, όπου το «11 αυτοί, 11 κι εμείς» δεν είναι σχήμα λόγου, αλλά παγιωμένη κατάκτηση του μικρού (γι’ αυτό και έψαχνε την αξία στο αουτσάιντερ, έτσι μας «μεγάλωσε» , μου έδειχνε πινακάκια, φόρμες, απουσίες, έδρες, τα πάντα, για να μου αποδείξει ότι η «αδικιωρισμένη» Γαλατά και η «πολυχρονεμένη» Μπεσίκτας δεν «περνάνε» απόψε… Και κάτι γινόταν στο ματς (όπως στην Ελλάδα, ε;) κι ο μεγάλος έκανε τη μεγάλη απόδραση. Είτε με σφύριγμα, είτε με μια φάση, είτε με επιβλητική εμφάνιση, κάπως τέλος πάντων.
ΣΙΒΑΣΠΟΡ-ΜΠΕΣΙΚΤΑΣ: Πεντάρα έριξε η Σίβασπορ στη Μερσίνα, σε γήπεδο πάντως που λόγω γεωγραφικής τοποθεσίας δεν είχε χιόνια και επέτρεπε να παιχτεί μπάλα, δεν είναι όπως στη Σεβάστεια που αυτή τη στιγμή έχει -6 και ψιλοχιονίζει. Η Μπεσίκτας από εκεί που πήγαινε αήττητη μια ντουζίνα ματς τώρα πρόλαβε κι έκανε τρεις ήττες σε μία εβδομάδα. Τις δύο τις είδα (από Καϊσέρι και Φενέρ), με τη Μερσίν είδα μόνο στιγμιότυπα. Τολμώ να πω ότι δεν άλλαξε τίποτα στη Μπεσίκτας, την ίδια επιπόλαιη μπάλα που έπαιζε κι όταν κέρδιζε έπαιξε και τώρα που έχασε, απλά με την Καϊσέρι έφαγε γκολ στο 48ο δευτερόλεπτο και μετά είχε αποβολή, με τη Μερσίν κοιμήθηκε νομίζοντας ότι θα το πάρει με τη φανέλα, με τη Φενέρ έφαγε και πάλι γρήγορο γκολ και στο κάτω κάτω έπαιζε με τη Φενέρ…
Το +1/4 στη Μπεσίκτας, όμως, καταντάει ιεροσυλία. Χωρίς Κουαρέσμα, μάλιστα. Εδώ το bet δεν βασίζεται στο ποιος θα παίξει ή όχι, αλλά στο τι χρώμα είναι οι φανέλες και τι γράφουν απάνω. Στο 7-5-1 είναι η Σίβας, δεν αντιλέω, όμως να πληρωθώ έστω και το μισό bet σε ισοπαλία της Μπεσίκτας εκτός με ομάδα εκτός των άλλων μεγάλων νόμιζα ότι δεν θα το δω σ’ αυτή τη ζωή τουλάχιστον.
 |
|
Arpagas |
|
Sivasspor-Besiktas 2(+1/4) |
|
1.76 |
|
50€ |
|
 |
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
