Ανεγκέφαλοι και αδίστακτοι αντί ενός bet…

24/07/2010 | 14:17

Μοιραστείτε το:

Ανεγκέφαλοι και αδίστακτοι αντί ενός bet…

Ένα ματς με αφορά απόψε. Κι αυτό είναι ένα ντέρμπι με χαμηλή απόδοση στο διπλό, όχι αδίκως, αλλά χαμηλή στο φινάλε φινάλε… Η Χάκα έχει σοβαρά προβλήματα για να την πιστέψει κανείς, η Ελσίνκι πληρώνει …μισή τυρόπιτα για διπλό σε μία δύσκολη έδρα και προέρχεται κι από 120 λεπτά ποδοσφαίρου την Τετάρτη. Και εν όψει νέας αναμέτρησης την προσεχή εβδομάδα για το τσουλού. Τι να παίξω;

Τίποτα δεν θα παίξω, προτιμώ να απόσχω απόψε, αντ’ αυτού παραθέτω το δημοσίευμα στην τελευταία σελίδα του «ΦΙΛΑΘΛΟΥ» την περασμένη Κυριακή, λίγες ώρες πριν την εν ψυχρώ δολοφονία του δημοσιογράφου-μπλόγκερ Σωκράτη Γκιόλια από κάποια Σέχτα Επαναστατών (;;;). Σύμπτωση το ότι βγήκε πάνω στη συγκυρία… Κάπου εκεί μέσα γράφει για αδίστακτους και ανεγκέφαλους… Ακόμα μία σύμπτωση…

Το blogtroktiko πλέον δεν «εκπέμπει», ο συνδετικός κρίκος των τρωκτικών έσπασε από 16 σφαίρες και χθες το βράδυ έπεσε η αυλαία. Ακόμα κι αν είχε κανείς τρομακτικές αντιρρήσεις για τη φιλοσοφία του εν λόγω μπλογκ, σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελε να σωπάσει με τέτοιο φρικτό τρόπο. Η φίμωση μιας φωνής, ακόμα και αντίθετης στη λογική ή, τη φιλοσοφία καθενός, ειδικά κατ αυτόν τον τόπο, είναι σημαντικό πλήγμα κατά της δημοκρατίας, όπως την ονειρευόμαστε και την «απεικονίζουμε» στο μυαλό μας με οδηγό όσα έχουμε διαβάσει για το πολίτευμα όπως το συνέλαβαν και το παγίωσαν οι πρόγονοί μας…

Από τη 17Ν στην τρομοκρατία …της κατσαρόλας

* ΟΚΤΩ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛ.ΑΣ. ΓΙΑ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΠΥΡΗΝΑ ΤΗΣ «Ε.Ο. 17 ΝΟΕΜΒΡΗ», ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΠΟΛΕΩΝ ΠΕΘΑΝΕ, ΖΗΤΩ ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΠΟΛΕΩΝ…

Του Θ. ΧΑΡΟΠΟΥΛΟΥ

Στις 23 Δεκεμβρίου του 1975 δολοφονήθηκε ο σταθμάρχης της CIA στην Αθήνα Ρίτσαρντ Ουέλς. Ηταν το πρώτο στίγμα ενός κύκλου αίματος που έμελε να διαγράψει πορεία 27 ετών, μέσα από δεκάδες ρουκέτες, βόμβες, δολοφονίες και ανεπιτυχείς απόπειρες, 23 νεκρούς, αρπαγές όπλων από στρατόπεδα και αστυνομικά τμήματα, ληστείες και δεκάδες οργισμένες προκηρύξεις.

Την προτελευταία μέρα του Ιουνίου 2002 έμελλε να κλείσει αυτός ο κύκλος με την αποτυχημένη προσπάθεια τοποθέτησης βόμβας σε οικίσκο ναυτιλιακής εταιρείας στον Πειραιά. Ο εκρηκτικός μηχανισμός εξερράγη στα χέρια του επίδοξου βομβιστή και το κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται. Σε λιγότερο από 20 μέρες αργότερα, συγκεκριμένα ακριβώς οκτώ χρόνια από σήμερα, ο τότε αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. κ. Νασιάκος ανακοινώνει μετά και τη σύλληψη του φερόμενου ως αρχηγού Γιωτόπουλου την εξάρθρωση του κεντρικού πυρήνα της αποκαλούμενης ως «Ε.Ο. 17Ν».

Κι αν ο «Νικολάκης», ο «Σαρδανάπαλος» και η «Αννα η ξανθιά» δεν βρέθηκαν ποτέ, αν ακόμα αγνοούνται ή, ακόμα κι αν δεν υπάρχουν σαν πρόσωπα, ο «Λάμπρος» και ο «Λουκάς», τα αδέρφια «Μανώλης», «Παναής» και «Μιχάλης» ή, «Σπύρος», ο «Σταμάτης», ο «Αλέξης» και ο «Χάρης» αλλά και άλλα μέλη της 17 Νοέμβρη, είναι πλέον Ιστορία. Συνελήφθησαν, δικάστηκαν και καταδικάστηκαν σε ισόβια φυλάκιση.

Ενας νέος κύκλος αίματος, όμως, άνοιξε στις μέρες μας. Μία νέα μορφή τρομοκρατίας ή, «ένοπλης μάχης» όπως την αποκαλούν οι εμπνευστές της. Μόλις μερικά χρόνια μετά την εξαφάνιση (;) της 17Ν και του ΕΛΑ, βγήκαν μπροστάρηδες να μας …σώσουν από τους εαυτούς μας Οι Επαναστατικοί αγώνες, οι Σέχτες και οι Πυρήνες. Τρομοκράτες της κατσαρόλας και των βορείων προαστίων, όπως ευφυώς τους αποκάλεσαν κάποιοι…

Υπάρχουν όμως κοινά σημεία αναφοράς αλλά και σημαντικές διαφορές μεταξύ του «τότε» και του «τώρα», τόσο στην ιστορική συγκυρία που γέννησε τα φαινόμενα, όσο και στον τρόπο δράσης των οργανώσεων, ο {ΦΙΛΑΘΛΟΣ} μονάχα ξύνει σήμερα επιφανειακά ένα θέμα που απασχόλησε για δεκαετίες τη χώρα μας και φαίνεται πως, παρά την εξάρθρωση της 17Ν προ οκταετίας, θα την απασχολεί για καιρό ακόμα…

17Ν: Από το… χειροκρότημα στην αποδοκιμασία

* ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΡΑΚΤΟΡΩΝ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΩΝ ΣΤΙΣ ΛΗΣΤΕΙΕΣ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΑΘΩΑ ΘΥΜΑΤΑ

Η 17Ν ως ιδέα ένοπλης αντίστασης κατά του κράτους και της αστικής τάξης φαίνεται πως γεννήθηκε στον απόηχο του γαλλικού Μάη του ‘68 που συνδυάστηκε με την επταετία της χούντας στην πατρίδα μας. Τα σχέδια και οι σκέψεις για επιστροφή και αντιδικτατορική δράση ουσιαστικά δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ, αφού η χούντα έπεσε στο μεταξύ. Ομως οι αμερικάνικες μυστικές υπηρεσίες που θεωρούνταν ανέκαθεν υπαίτιες τόσο για την ανατροπή του δημοκρατικού πολιτεύματος όσο και για τα γεγονότα στην Κύπρο δεν είχαν ανατραπεί… Εξ ου και το πρώτο βιολί της CIAστη χώρα μας ήταν ο πρώτος στόχος των ιδρυτών της 17Ν. Το δε δεύτερο χτύπημα, ένα χρόνο μετά τον Ουέλς, μόνο που δεν χειροκροτήθηκε από μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού. Ηταν ο απότακτος αστυνομικός, βασανιστής κατά την επταετία της Χούντας, ο Ευάγγελος Μάλλιος.

Από εκεί και πέρα, όμως, το περί δικαίου αίσθημα δεν συνάδει με τα χτυπήματα της 17Ν που γρήγορα αποκηρύσσεται ακόμα και από όσους αρχικά είχαν θεωρήσει πως θα μπορούσε να είναι ο τιμωρός που ήθελαν, βάσει των πρώτων ενεργειών της. Οι δολοφονίες αστυνομικών, οι ληστείες, τα απρόσεκτα χτυπήματα με θύματα πολίτες καθώς και οι φόνοι σε 2-3 περιπτώσεις των οδηγών βασικών στόχων τους (προφανώς πλήρωσαν το ότι βρέθηκαν σε λάθος τόπο και χρόνο) απομακρύνουν τη 17Ν από τον κόσμο και πλέον από την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών αναγνωρίζεται ως ακριβώς αυτό που είναι, τρομοκρατική και σε καμία περίπτωση επαναστατική οργάνωση, ενώ με την επιβεβαίωση εμπλοκής των {επαναστατών} σε πολλές ληστείες τραπεζών και ταχυδρομικών καταστημάτων ο μύθος πέφτει. Οι {επαναστάτες}, στον …ελεύθερο χρόνο τους και όταν θέλουν να γεμίσουν τις άδειες τσέπες τους, δεν είναι παρά κοινοί εγκληματίες, κλέφτες…

Στις προκηρύξεις της, πάντως, η 17Ν επιδίωξε να περάσει επαναστατικά μηνύματα αριστερών καταβολών, καπηλευόμενη συχνά ιδέες και γραμμές προερχόμενες από το αναρχικό κίνημα. Τουναντίον, το αναρχικό κίνημα σχεδόν καθολικά αποκήρυξε την 17Ν, άλλοτε χαρακτηρίζοντάς την {δεκανίκι της εξουσίας για δράση στον αναρχικό χώρο} είτε αποδίδοντάς της {σχέσεις με τις αμερικάνικες μυστικές υπηρεσίες και την ΚΥΠ/ΕΥΠ}.

ΝΕΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

Η {επανάσταση} της αδέσποτης βαλίτσας, του περιφερόμενου φακέλου του θανάτου και της παγιδευμένης κατσαρόλας…

Στις μέρες μας έχουμε ευτυχήσει να μην ζούμε μέρες τόσο δύσκολες όσο αυτές της επταετίας. Χούντα δεν είχαμε και δεν έχουμε. Το ισχύον πολίτευμα με τα όποια -πολλά- ελαττώματά του είναι χτισμένο σε γερές βάσεις τα τελευταία 40 χρόνια και σίγουρα δεν είναι ολιγαρχικό, ό,τι κι αν γεννάει ο κάθε αρρωστημένος νους. Τα κόμματα της αριστεράς είναι αναγνωρισμένα και νόμιμα, επιδιώκουν μέσω της κοινοβουλευτικής διαδικασίας να περάσουν τα μηνύματα και τις θέσεις τους. Είτε αυτά είναι επίκαιρα, είτε θεωρούνται από κάποιους παρωχημένα.

Παρά ταύτα, οι νέες «επαναστατικές οργανώσεις» γεννήθηκαν. Γιατί; Η «δικτατορία του χρήματος», η μάχη «κατά της παγκοσμιοποίησης», η αντίσταση κατά της «χούντας των ΜΜΕ» είναι μερικές από τις κατ επίφαση δικαιολογίες των νεοτρομοκρατών μέσα από κείμενά τους. Κείμενα που υποπίπτουν σε σωρεία αντιφάσεων το ένα με το άλλο ή, ακόμα και εντός της ίδια προκήρυξης. Σίγουρα τα κεκαλυμμένα με αριστερή ιδεολογία κείμενα της 17Ν αποτελούν το παράδειγμα που επιδιώκουν να μιμηθούν, όμως η διαφορά επιπέδου και μόρφωσης μεταξύ του συντάκτη των προκηρύξεων της 17Ν και του συντάκτη των προκηρύξεων των νέων τρομοκρατικών οργανώσεων, είναι τεράστια. Και φαίνεται…

Οπωσδήποτε η βίαιη μερικές φορές εισβολή του καπιταλισμού στην καθημερινότητα και η αλλοτρίωση της ζωής από ανυπαρξία μοντέλων και ιδεολογίας δεν μπορεί να είναι άμοιρη ευθυνών. Όμως, ποιος το επέτρεψε αυτό να συμβεί; Προφανώς οι ίδιοι οι {επαναστατημένοι} με την πολιτική ανοχή τους, την ψήφο τους ή, την μη ψήφο τους. Και οι οποίοι εν συνεχεία, είτε ηθελημένα, είτε άθελά τους βρέθηκαν εκτός {κόλπου}. Γιατί κακά είν’ τα ψέματα, {επαναστατημένο} με Καγιέν και εξοχικό στη Μύκονο δεν θα συναντήσει κανείς εύκολα. Αλλά ακόμα και αν οι εικασίες διαφόρων επιβεβαιωθούν και διανύουμε μία εποχή {τρομοκρατίας των βορείων προαστίων}, τότε είναι ξεκάθαρο πως κανείς εξ αυτών δεν μάχεται για την πολιτική αλλαγή και την ιδεολογία του, αλλά για {ξεκάρφωμα} και {για να περάσει η ώρα}.

Οι {προσεκτικοί} και οι ανεγκέφαλοι

Αν κάτι πρέπει να αναγνωριστεί στη 17Ν είναι πως παρά το ότι δεν απέφυγε τα λάθη που είχαν ως αποτέλεσμα να χαθούν αθώες ζωές, σε γενικές γραμμές φαινόταν πως προσπαθούσε να γίνονται χτυπήματα σε ώρες και μέρη που θα ελαχιστοποιούσαν την πιθανότητα να υπάρχουν θύματα μεταξύ του «άμαχου πληθυσμού». Προφανώς, βέβαια, δεν τα κατάφεραν πάντα και σε μερικά πράγματα η προσπάθεια δεν αρκεί…

Η νέα μορφή τρομοκρατίας, οι βόμβες του σακ βουαγιάζ, της κατσαρόλας και των επιστολών, ολοφάνερα δεν είναι έξυπνες βόμβες. Ούτε και υπάρχει παραπέρα σε ρόλο παρατηρητή κάποιο μέλος της εκάστοτε οργάνωσης για να προσπαθήσει να αποτρέψει το μοιραίο (όπως ισχυριζόταν έστω πως είχε κάνει πολλάκις η 17Ν). Το αν ισχύουν κάποια από τα παραπάνω ουδείς μπορεί με ασφάλεια να προεξοφλήσει, όμως τα λάθη που έκανε σε 27 χρόνια η 17Ν ήδη τα έχουν ξεπεράσει οι νεοτρομοκράτες -κι ας έχουν μόλις λιγότερο από 1/10 χρόνο δράσης-, από αδέσποτες βαλίτσες που ανατινάζουν 10χρονα παιδιά, μέχρι παγιδευμένες επιστολές που κάνουν το γύρο της Αθήνας για να καταλήξουν στο στόχο τους και από καθαρή τύχη δεν εξερράγησαν στο μετρό ή, σε κάποιο ταχυδρομικό γραφείο…

Ο {ήρωας} του 2002, στόχος το 2010…

Κοινή συνισταμένη για την ώρα αποτελεί ο επικεφαλής των διωκτικών αρχών. Ο υπουργός δημοσίας τάξεως του 2002, όταν εξαρθρώθηκε (;) η 17Ν, ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, ονομάζεται πλέον υπουργός προστασίας του πολίτη και αποτελεί έναν εκ των κύριων στόχων των τρομοκρατών, όπως τα ίδια τα γεγονότα αποδεικνύουν. Κάποιοι είπαν πως ήταν καθαρά θέμα τύχης η εξάρθρωση της 17Ν τότε, κάποιοι άλλοι ότι του δώρισαν στο πιάτο τη 17Ν εν όψει ολυμπιακών αγώνων οι ξένες υπηρεσίες. Η ύπαρξη συνέντευξής του στον κυριακάτικο τύπο των ημερών (30/6/2002) με τον υπουργό να δηλώνει {κεντρικό θέμα τα κυβέρνησης παραμένει η επίλυση του θέματος της τρομοκρατίας} κρίνεται από τον πολιτικό και δημοσιογραφικό κόσμο τυχαία, μοιραία ή, {σύμπτωση} κατά περίπτωση. Σήμερα, πάντως, κανείς δεν χαρακτηρίζει τη στοχοποίησή του αποτέλεσμα σύμπτωσης ή, τυχαία. Ο πολιτικός στον οποίο πολλά πιστώνονται, αλλά και κάμποσα καταλογίζονται, κατά τους νεοτρομοκράτες {πρέπει να τρωθεί}, ενώ ο ίδιος -ιδιαίτερα μετά τα γεγονότα του περασμένου μήνα και το χαμό του στενού συνεργάτη του- έχει θέσει ως κορυφαίο στόχο την εξάρθρωση και της νέας μορφής τρομοκρατίας

Τυχαίο; Δεν νομίζω…

Όταν πια οι εφημερίδες της Κυριακής 30/6/2002 είχαν κυκλοφορήσει στα κεντρικά σημεία πώλησης (κέντρο Αθήνας) συνέβη το περιστατικό στον Πειραιά και συνελήφθη ο Σάββας Ξηρός. Πηγές προσκείμενες στις ξένες υπηρεσίες που συνεργάζονταν με την ΕΛ.ΑΣ. στο θέμα της τρομοκρατίας ανέφεραν σε δημοσιεύματα της ημέρας ότι είχαν καταλήξει σε 4-5 ονόματα, μεταξύ των οποίων και σε αυτό του αρχηγού-ιδρυτή της 17Ν. Όμως επέμεναν δεν έπρεπε να βγει το παραμικρό προς τα έξω πρωτού υπάρξουν αδιάσειστα στοιχεία για τη σύλληψή τους, {θα ήταν καταστροφικό για τις έρευνες κάτι τέτοιο}, επέμεναν. Περίμεναν, προφανώς, ένα λάθος. Το οποίο έγινε… λίγες ώρες πριν την επίσημη δημοσίευση της [εξομολόγησής} τους…